Hayat başlı başına bir sorgulama süreci. Doğumdan ölüme geçen sürede yaşananlar, değişim, dönüşüm, hisler ve bitmek bilmeyen bir sorgulama. İyi ve kötü arasındaki sınırda yaşamak. Peki, hayatınız boyunca hiç bir yere ait olmadığınızı hissettiniz mi hiç? Hep bir şeyleri beklediğinizi, hep bir yere gitmek istediğinizi, çoğu zaman ne yapmak istediğinizi ya da nereye gideceğinizi bilmeden sadece istediğinizi fark ettiniz mi hiç? Eğer bu cümleler içinizde bir şeyleri harekete geçirdiyse gelin size bir yere ait hissetmemekten bahsedelim: Monachopsi.

  • Hayat doğumdan ölüme kadar bir sorgulama süreci adeta, bir arayış. Hep daha ileriye gitme hep daha iyisini elde etme belki de bir anlam bulma arayışı
·         Bu karmaşık düzende elbette dönem dönem bedenimiz gibi duygularımız ve düşüncelerimiz de değişiyor. Evrim geçiriyorlar ve yeni arayışlara giriyorlar
·         Ancak çoğu insanda yetişkinlik dönemi boyunca kaybolmayan bir duygu var. Hep var olan ama varlığı fark edilmeyen, belki de tanımlanamayan bir duygu
·         Kendini bir yere ait hissetmeme durumu, “monachopsis”. Bu duygu genellikle uzun bir zaman dilimine yayılıyor ve oldukça zor fark ediliyor
·         Yani bu hissi tanımlamak ya da varlığını fark etmek oldukça zor. Sinsice ilerliyor ve tüm hayatımızı kaplıyor
·         Bir topluluğun ya da yerin dışında ve oraya ya da onlara ait değilmiş gibi hissetme, çemberin dışında kalma durumu
·         Genellikle yeni bir ortama girince hissettiklerimiz olarak tanımlanabilir. Ancak eğer bu his çok uzun bir süredir devam ediyorsa monachopsis olarak adlandırılıyor
·         Yabancı olma, topluluğa dahil olamama, sürekli gitme isteği, her şeyin geçici olduğunu düşünme ve hep ne olduğunu bilmeden bir şeyi bekleme
·         Aslında beklenen şeyin hayatınızı değiştireceğini, bu belirsizlikten ve ait olamama hissinden kurtaracağını düşünme
·         Monachopsis yaşayan kişi kendi evine bile yabancı olabilir, çevresiyle uyumsuz hisseder, sürekli cevapsız sorular döner kafasında, gidemediği yerde yaşam olduğunu düşünür
·         Sevilen bir kişinin kaybedilmesi ya da başka bir travma sonrası ortaya çıkabilir. Ancak oldukça sinsidir ve kişi bunun farkında olmadan kendini sürekli topluma uyum sağlamaya çalışırken bulur
·         Bu his bir depresyon hali değil çok derinlerden gelen bir iç ses gibidir. Hayatı etkilemez ama bir huzursuzluk yaratır. Kişi oldukça mutlu olduğu anlarda da bunu hissedebilir
·         Yaşamınızın ne kadar konforlu, rahat ya da mükemmel olduğunun bir önemi yoktur. İçinizde bir yerlerde size fısıldayan bir şeyler vardır. Her şeyin yerli yerinde olmadığını söyleyen bir ses
·         Monachopsis, yani bir yere ait hissetmeme durumu aslında birçok kişide vardır. Yani aslında hiçbirimizin yalnız olmadığını gösterir…